Babalar ne zaman “Baba” oluyor?

Saate baktı dörde geliyordu, “dersler bir an önce bitse de gitsem” diye düşündü. Evleri hemen okulun yanındaydı. Her zaman okula gidip çocukları almak için bu kadar hevesli olmazdı. Ama bugün arkadaşı İnci ile buluşacaktı. Elif ile İnci liseden arkadaştılar. Çok uzun zaman görüşmemiş yakın zamanda bir gün parkta karşılaşmışlardı. O gün Elif için bir dönüm noktası olmuştu. Yaptıkları kısa sohbetten İnci’ nin hayata bakışının değiştiğini fark etmişti. Neredeyse çocuklarla aşamadığı birçok problemin çözümünü İnci ile görüşmeye başladıktan sonra yavaş yavaş fark etmişti. Söylediği bir iki cümle onu düşünmeye sevk etmişti. Bugün ise onun evine gidecekti.

Tekrar saate bakacaktı ki tam o sırada telefonuna bir mesaj geldi. “Babalar gününe özel kampanya…” Ne çok kampanya vardı bu ara! Kemer, cüzdan takımları, kupalar, takım elbiseler… “Babalar günüymüş! hıh... Ne yapıyor sanki bu babalar? Hamileyken o kadar sıkıntıyı çeken kadın... Doğumda sıkıntıyı çeken kadın... Bakan, büyüten, çocuklarla en çok problemi yaşayan, veli toplantısına giden yine kadın…” dedi içinden. Sonra “haksızlık etmeyeyim çocuklar için çalışıyorlar sonuçta. Ama kadının bu yaptıklarıyla kıyaslanabilir mi? Ben erkek olsam... Dur bir kendimi onun yerine koymaya çalışayım” diyerek hayale daldı. Kısa bir süre düşündükten sonra “. Kendi kendine sesli bir şekilde “yok ya para kazanmakta zor gerçekten. Sabah git akşam gel. Bir sürü insanla uğraş. Al taşı getir götür yok ya zor ben yapamam” dedi.

Peki, baba olmak bu muydu? Çocukları iyi bir okula göndermek, istediği oyuncağı almak karnını doyurmak baba olmak mıydı? Hadi diyelim öyle olsun. Peki o zamana kadar ne yapacaktı babalar? Evde çocukların her şeyiyle Elif ilgileniyordu. Üstelik yorulduğunu anlayan da yoktu. Babalar ne zaman Baba oluyorlardı gerçekten?

Kendi babasını, eşini, etrafındaki babaları düşünürken ders bitiş zili ile kendine geldi. Hazırlanıp hızlıca çıktı. Okuldan çocukları alıp annesine bırakıp İnci’ nin yanına gitti.

Eskiden İnci ile ne zaman görüşse en çok konuşan taraf Elif oluyordu. Bu sefer karar verdi İnci’ yi dinlemek istiyordu. İnci ile yaptığı o kısa park sohbeti bile ona çok iyi gelmişti. Sanki zihninde uzun zamandır kapalı olan bir odanın kapısının kilidini açmış bir kapı aralamıştı. Ve şimdi o odanın ardına kadar açılmasını istiyordu.

İnci onu çok güzel karşıladı. Elif’ in sevdiği börekten pişirmişti. Çay içerlerken İnci çantasından çocukların babaları için yaptığı resimleri çıkardı.

“Bak Elif, bizimkiler resim yaptılar babalarına.”

“Bir tek resim mi hediye edeceksiniz!” dedi şaşkınlıkla...

“O, çocukların babası... Onlar babalarına bunu hediye etmek istediler, ileride kendi harçlıklarıyla bir şey de alabilirler tabii. Ama henüz onu düşünemediler”.

 “Peki, sen bir şey almayacak mısın?” dedi Elif.

“Bana destek olduğu zamanlardaki teşekkürüm onun için daha kıymetlidir diye düşünüyorum. En azından Anneler Gününde ben eşimden somut bir hediye beklemiyorum. Çocuklar için yaptıklarımı takdir etmesi, destek olması yeterli bence. Tabii ufak bir hediyede hiç fena olmaz...” deyince birbirlerine bakıp gülüştüler.“Erkekler kadınlar gibi değiller. Çocuk konusunda. Anneler bebeklik döneminde sanki daha çok sıkıntı çekiyorlar. Mesela, çocuk gece ağlayınca babası uyanmıyor pek. Ya da karnının acıktığını, onunla oynamak istediğini anlayamayabiliyor.” Dedi Elif.

İnci kızının elindeki bebeğini göstererek;

“Biliyor musun Işık bebeğini her yere götürür. Üzerini örter, ona yemek yedirir, banyo yaptırır, tattığı her şeyden ona da tattırır. Umut ise kamyonunu hiç bırakmaz. Her yerde onunla oynar. Düşün çocuk bile bir oyuncağa bu kadar çok bedel ödeyince çok kıymetli oldu gözlerinde. Bedel ödeyen, bedel ödediğine bağlanır. İnsanın doğasında bu var. Babalarda böyle işte. Kadın anne olmak için erkeğe göre çok önceden bedel ödemeye başlıyor. Onun için çocuk çok kıymetli. Onun için her şeyini detaylı düşünebiliyor. Uykusu çok ağır olan kadın bile hemen uyanabiliyor anne olduktan sonra. Ama erkekler, çocuk doğduktan sonra hatta biraz büyüdükten sonra ona bedel ödemeye başlıyorlar. Bunun için erkekler çocuk doğar doğmaz Baba olamıyorlar. Biraz zaman ve fırsat vermek gerekiyor. Sadece maddi anlamda değil manevi anlamda da çocuklarına emek vermesine zaman tanımak gerekiyor. Hayatta her şey verdiğimiz emekle değer buluyor.”

İnci'nin söyledikleriyle Elif yine düşüncelere dalmıştı. Eşinin yapmaya çalıştığı birçok şey de “ben hallederim, tamam, sen işine bak. Durmaz şimdi çocuk. Sen bilmezsin şimdi ne yapacağını, ben yapayım” gibi sözlerle hemen kendisi hallediyordu. Bu akşam İnci ile buluşmak için bile eşi “ben bakayım çocuklara” dediği halde ona güvenemediği için annesine bırakmıştı çocukları. Belki de eşine baba olmak konusunda fırsat tanıması lazımdı. İnci’ nin anlattığı şeylerden eşinin çocukları büyütme derdinden çok yetiştirme ile ilgili bedeli de ödemesi gerektiğini fark etti. Böylece eşine bu konuda daha çok fırsat vermesi gerektiğini anladı…