Mehmet, ellerini ceplerinden çıkarıp tedirgin bir şekilde bakıyordu. Sekreter kızın ismini söylemesiyle irkilmiş, istemsizce ellerini havaya kaldırmıştı. Görüşmeye girerken bu işi ne kadar çok istediği aklında dolanıp duruyordu. Ayakları ise tam tersine içeri girmek istemiyor geri geri gidiyordu.  O sırada birden gözünün önüne Süreyya geldi.  Üniversitede onu ilk gördüğü zamanı hatırladı. Onu ikna etmek için ne çok uğraşmıştı. Nihayet okuldan mezun olmuşlar ve kavuşma hayallerine bir adım kalmıştı. Şimdi ise daha çok yaklaşmak için iş görüşmesine gelmişti. Bu ilk deneyimiydi, nasıl davranılır bilmiyordu. Bu nedenle çok heyecanlıydı. Fakat en büyük motivasyonu Süreyya’ydı. Elinden geleni yapacak bu işi ne yapıp ne edip alacaktı. Mülakata o kadar istekli girmişti ki müdür çok etkilenmiş ve onu işe almıştı. Şirketten dışarı çıkarken işe alınmanın sevincini ve gösterdiği başarının gururunu yaşıyordu. Bahçede derin bir nefes aldı, sonra elleri telefona gitti. En az onun kadar heyec...