Heyecanın geçti mi?

 

Ellerine baktı Leyla; terlemişti. Ne zaman heyecanlansa bu sıkıntıyı yaşardı. “Kesin yüzüm de kızarmıştır.” dedi içinden. Sonra ona yaklaşmakta olan bayanı fark etti. Birden içini, sebebini bilmediği garip bir rahatlama kapladı. Belki de kendisine doğru yürürken, kadının ona gülümsemesiydi bu hissi yaşatan. İkisi de birbirlerine aynı anda “Merhaba!” dediler ve gülümsediler. Birbirlerine daha önce gönderdikleri fotoğraftaki kimseler olarak şimdi karşılıklı duruyorlardı.

— Nasılsınız Leyla Hanım?

— İyiyim Emine Hanım, siz nasılsınız?

— Ben de iyiyim çok teşekkür ederim. Hazır mısınız?

— Aslında biraz heyecanlıyım. Canan sizin direksiyon eğitimi vermekte oldukça başarılı olduğunuzu ballandıra ballandıra anlatmıştı. Daha önce de eğitim aldım ancak pek başarılı olamadım. Sanki kafamda bir şeyler eksik kalmış gibiydi. Umarım sayenizde bu işi halledebilirim.

— Ben de umarım ki güzel bir eğitim süreci geçiririz Leyla’ cığım. Anladığım kadarı ile teknik olarak bir aracın nasıl kullanılacağı konusunda oldukça bilgin var. Seni zorlayan şey, bu teorik bilgiyi pratiğe dökememekle ilgili değil mi?

— Evet aslında biliyorum, ama işte direksiyonun başına ne zaman geçsem, heyecandan elim ayağıma dolaşıyor.

— Genel olarak aynı problem ile karşılaşıyoruz direksiyon eğitimlerinde. İnsan en iyi bildiği şeyi bile yapamaz oluyor heyecan olduğunda. Hadi gel şimdi araca oturalım ve orada biraz neden heyecanlandığın konusunda konuşalım.

Leyla böyle bir gelişme beklemiyordu. Şimdiye kadar bazen abisi ile bazen babası ile araba kullanma konusunda birkaç girişimi olmuştu. Ama her ikisi ile de sonuç başarısızlıkla sonuçlanmıştı. Sonrasında babasının direksiyon eğitimi veren bir arkadaşı ile denemiş ama yine tam istediği gibi olmamıştı. Neredeyse arabanın her şeyini biliyordu ama neden bir türlü beceremediğini anlamlandıramıyordu.

 Emine hanım onun bu tedirginliğini fark etmişti. Ona sorular sorarak rahatlamasını sağlamak istiyordu.

— Leyla’ cığım… Sana Leyla’ cığım dememde sakınca yoktur umarım. Sence neden heyecanlanıyorsun?

— Kaza yapmaktan korkuyorum, güzel araba kullanamazsam eleştiriye maruz kalacağımı düşünüyorum. O zaman da daha çok heyecanlanıp strese giriyorum.

— O zaman şuradan başlayalım; Aslında biliyor musun, hepimiz hayatımızın direksiyonunu elimizde tutuyoruz. Ve bazen bir şeyleri biliyor olsak bile işin içerisine duygularımız girdiğinde, işimiz biraz daha zorlaşıyor. İşin içerisine isteklerimiz girdiğinde işimiz yine biraz daha zorlaşıyor. İnsan neden heyecanlanır? Heyecan ne demektir? Öncelikle kavramların anlamını öğrendiğimizde işimiz daha da kolaylaşıyor.

Bazen bazı şeyleri daha yoğun yaşarız. Başka şeye sevindiğimizden daha çok seviniriz. Başka şeye üzüldüğümüzden daha çok üzülürüz. Neden olur bu hiç düşündün mü? Az evvel de dediğim gibi, insanoğlu ne çok şey ister değil mi? Beğenilmek istiyoruz, taktir edilmek istiyoruz, başarılı olmak istiyoruz… Bu liste uzayıp gidiyor… İsteklerimizi karşılayamıyor olmamız bizi daha çok strese sokuyor.

İsteklerimizi yolda karşılaştığımız sis bulutları gibi düşünebiliriz. Bir şeyi çok istediğimizde sis bulutunun içinde buluruz kendimizi. Ne kadar çok sis varsa da o kadar görüş alanımız daralır. Normal farlarla artık önümüzü göremez oluruz. Bunun için ne yaparız? Sis farına ihtiyaç duyarız değil mi? Peki sis farı neyi temsil ediyor?

— …. ?

— İşte sis farları da bizim bilincimiz gibidir. Yolumuzu şaşırmamamızı sağlar. Bu gibi durumlarda, yani heyecanlandığımız durumlarda bir durup düşünmeliyiz. Hangi farla yola devam edeceğimizi belirlemeliyiz.

 — O zaman Emine hocam benim öncelikle, birilerinin benim araba kullanmamı eleştirmesi veya beğenmesini o kadar istemediğimde heyecanım da azalacak. Böylece bilincim açık olduğu için teknik olarak bildiğim şeyleri yapmakta çok da zorlanmayacağım. Çünkü zaten araba kullanmanın yöntemini daha önce biliyordum. Sanırım duygularımı yönetemediğim için de doğru bir davranış sergileyemiyordum. Önemli olan birilerinin beni beğenmesinden, başarısız olduğumda kınanacağımı düşünmekten ziyade, doğru araç kullanabilmek olmalıydı ilk hedefim. Aracı ve yolu tanıyorsam, trafik kurallarını biliyorsam ve en önemlisi nereye gideceğimi biliyorsam… Ki bunları biliyorum… Arabamı da hayatımı da daha rahat yönetebilirim… Çok teşekkür ederim, sanırım anlamlandıramadığım şeyi doldurdunuz.

— Hadi bakalım Leylacığım… Şimdi direksiyon sende… Heyecanın geçti mi?