Bir Dakika!!!..

 

— Dur abiciğim bak bir dakika müsaade et ben anlatacağım bu ürünü. Vaktim yok deme güzel abiciğim. Bir dakika ya, bir dakika istiyorum senden sadece, sanki canını istiyorum ya. Bak bir sıfır değil, beş değil bir dakikacık. Neolur canım abiciğim?

Cebimizde bol kepçedir bir dakikalar. Her işin, her konuşmanın arasındadır;

— Bir dakikaya geliyorum

— Bir dakika bekler misin?

Oysa ki haybeden harcadığımız o bir dakikalar ömrümüzde neye denk geliyor bilsek bu kadar bol kepçeden harcar mıydık? Meşgulsek bize soru sorana ‘’ bir dakika izin ver’’ diyoruz. Ama başkası bize ‘’bir dakika bakar mısın?’’ dediğinde o bir dakikayı veremiyoruz.

Sabah çalan saatin alarmına rağmen ‘’bir dakika daha uyuyayım!’’ diyoruz. Ama akşam o bir dakikayı gereksiz çok yerde kullanıyoruz. Sadece elimizden kayıp giden zamanın farkında değiliz.  Size bir sır vereyim mi? Bütün bir ömrünüz aslında o küçücük basit gördüğümüz bir dakikanın içerisinde gizli.

Havaalanına gidip uçağın saatini kaçırmaktan korkarız. Bir saat havaalanında bekleyen insan bir lavaboya gitme ihtiyacı hisseder. Son yarım saat, yetişmeye çalışırken “Üzgünüz, sizi uçağa alamayız” cümlesi ile karşılaşır. Çünkü bir dakika ile uçağa binme hakkını kaybetmiştir.

‘’Ahhh keşke zamanı geri alabilsem’’ deriz bazen. Çünkü bütün bir ömrümüzü dizayn edecek kararı, bir dakikalık “AN “da almışızdır. Sahi bir ömrü, bir dakikada nasıl planladık? Neye, nasıl ikna olduk? Oysa ki, o bir dakikaya tekrar geri dönmek için neleri vermezdik.

Gençlerin çoğunun kaçınılmaz gerçeğidir üniversite sınavı. Sınava hazırlanmak ayrı, sınava geç kalma korkusu ayrıdır. Sınavın yapılacağı okula en son giriş saati 10:00 iken 10:01 de okulun bahçesinde olmak bir dakikayla o sınavı kaybetmek demektir. Tekrar bir sene daha çalışılıp, o sınava girilir. Bir dakika, bu durumda bir seneye denk gelir.

İnsan sağlığı açısından da bir dakikada çok şey değişir. Ameliyat masasında doktor, belki çok riskli bir karar almak zorunda kalabilir. Ameliyat masasındaki hastanın hayatı doktorun bir dakika içerisinde vereceği karara bağlıdır.

Bir dakikayı bir de mecnun gibi sevene sormak lazım. Sevdiğine kavuşmasına bir dakikası kalsın sanki o bir dakika bir ömür gibi gelir. Geçmek bilmez bir türlü. Sanki zaman daha da ağırlaşır ve geçmek bilmez.

Dakikalar, saatleri, saatler günleri oluşturur. Bir ilkokul bilgisi olan bu cümle aslında bize ne kadar çok şey anlatmaktadır. Çünkü bir ömrü oluşturan şey işte tam da o dakikalardan oluşmaktadır.

Hâlbuki ki ne kadar basit ve küçük görürüz o bir dakikaları. Çünkü insan hep en önemli şeylerde daha dikkatli ve disiplinli olması gerektiğini düşünür. Bu sebeple basit şeylere disipline olmasını ya beceremez ya da konsantre olamaz. Basite disipline olmaya çalışmak yerine kendisine daha kolay geleni yapar. Basiti küçümsemeye başlar.

Oysa büyük başarıları olan insanların veya deha diyebileceğimiz insanların ortak özelliği en basit işi bile çok önemli bir iş gibi yapabilmesidir. Çünkü onların başkaları için çok önemsiz bir olayda bile bir çizgisi var, bir disiplinin olmasıdır. Yani asıl dehalar, olayı çok önemsemediği halde disipline olabilen kişilerdir.

İnsanoğlunun bu hayatta yaşadığı problemler elbette ki tamamen bitmeyecek. Mesele problemleri ne kadar disiplinle çözüme getirebiliyor olmasıdır…

Çünkü insan bir dakikada değişir.. Bir dakikada bozulmaya ya da toparlanmaya karar verir. Ve insanın bir dakikaları onun hayatı nasıl yaşadığını tasarlar..