HAYELLER, GERÇEKLER, YENİDEN BAŞLAMAK

Bir gün güzel bir gelin olup sevdiği insanla mutlu bir yuva kurmak herkes gibi Zeynep’in de hayaliydi. Hayal ettiği gelinliği milyonlarca kez giymiş ve düğününde dans etmişti. Nihayet o gün gelmişti. 

En yakın arkadaşıyla evlenmenin heyecanı içindeydi. Düğün hazırlıkları hızla sürerken, sıra gelinlik seçmeye geldi. Nişanlısıyla birlikte şehrin en şık gelinlik mağazasına girdiler. Mert, “Hangisini istersen seç,” dedi. Zeynep, kendisine en çok yakışanı bulmaya çalışıyordu. Tek tek tüm gelinlikleri denedi. Sonunda, üst kısmı zarifçe vücudunu saran, altı geniş ve kloş, uzun kuyruklu, dantelli bir gelinlik seçti. İçini kaplayan mutlulukla, hayatının hep bu güzellikte geçmesini diliyordu içinden…

"Hayallerim Gerçek Oldu" Derken...

Ama gerçekler böyle değildi. Hayatın gerçeklerini fark etmesi bir yılını almıştı. Sonsuza kadar süreceğini zannettiği mutluluğu çok kısa sürmüştü. Hayal ettiği hayattan bambaşka bir hayat onu bekliyormuş aslında.

Kendisi mühendis olmasına rağmen iş bulamamıştı. Bir yıl sonra eşi, yurt dışında iş teklifi aldığını ve İngiltere’ye taşınmaları gerektiğini söyledi.

Eşinin işleri çok yoğundu. Genellikle yurt dışına iş seyahatleri oluyordu. Çok az vakit geçiriyorlardı beraber.  Eşi artık kendisine zaman ayırmıyordu ve iş bulamadığı için onu suçluyordu. Yaptığı hiçbir şeyi beğenmiyor başkalarının yanında bile onu aşağılıyordu. Zeynep bir şeylerin yanlış gittiğin farkına varmıştı. Hayalindeki evlilik  böyle değildi.  

Bir süre sonra ayrılıp memleketine dönmek istedi ama hamile olduğunu öğrenince bu isteğinden vazgeçmek durumunda kaldı.  Önce çok üzülmüştü ama sonra bunun onun lehine olduğunu fark etti. Genç kızken kurduğu çocuk hayaline kavuşacaktı. Çocuk doğduktan sonra yolumu çizerim, diye düşünüyordu ki;  

Kocası, onu çocuğundan ayırmakla tehdit etti. Zeynep planlarından vazgeçti yeniden. Çocuğunu kaybetme korkusundan ne denirse densin hiç itiraz etmiyordu. Evde gerginlik çıkmasın diye her şeyi sineye çekiyordu.

Bir zamanlar hayalini kurduğu huzurlu yuva, ona bir kafes gibi olmuştu.

Bir Bebeğin Getirdiği Umut

Bebeği dünyaya geldikten sonra hayatındaki tek ışık o minik varlık olmuştu. Geceleri ağladığında başında sabaha kadar bekliyordu ya da onun her gülüşünde de içi biraz daha umutla doluyordu. Artık kocasının öfkeli sözleri, küçük hesaplaşmaları ve haksızlıkları canını eskisi kadar yakmıyordu. Çünkü Zeynep’in eşinden beklentileri çoktan değişmişti; hayalleri daha ölçülü, beklentileri daha gerçekçiydi.

Uzun zaman sonra ilk defa, kendi isteklerini yeniden gözden geçirmeye başladı. “Ben ne istiyorum? Bir kaç sene sonra nerede ve ne durumda olmak istiyorum?”Artık hayallerini güncellemesi gerektiğini anladı.

Geçmişe tutunarak ilerleyemeyeceğini ve kafesinde yaşlanacağını anladı. Yeni bir hayat kurmanın ancak mücadele ederse mümkün olacağını biliyordu artık.

Kararını vermişti; kendi ayakları üzerinde duracak, yaşadığı tüm zorluklara rağmen her şeye yeniden başlayacak ve yaşam yolculuğuna umutla devam edecekti.

İlişkide dengeler bozulduğunda anlaşmazlıklar kaçınılmazdır. Zeynep’te; yaşadığı zorlukların aslında onu güçlendirdiğini anladı. Yaşadığı her anlık acının karanlığının, toplamda ona ışık olduğunu fark etti.

Yeniden Başlamak

Zeynep’in çocuğu üç yaşına geldiğinde, daha önce başvurduğu büyük bir şirketten ona iş teklifi geldi. Maaşının dolgunluğunun yanında çocuklar için de bir kreş imkanı sunuluyordu. Zeynep bu fırsatı değerlendirip hemen başladı. Kısa sürede işindeki başarısı dikkat çekti. Artık iş toplantılarına katılıyor, gezilere gidiyordu.

Her şey Zeynep’in lehine dönmeye başlamıştı. İş hayatındaki başarısı, Zeynep'in özgüvenini tazeledi. Artık ne eşine bağımlıydı ne de ondan korkuyordu. Gücün içinden geldiğini ve her şeyin kendisiyle başladığını fark etti. Gittikçe cesareti artmıştı. Eşine karşı kendini daha özgür hissediyordu. Onunla devam edebilecek güce de onsuz yaşayabilecek güce de sahipti şimdi. Zeynep dengeye geldikçe eşinin ona tavırları da değişiyordu. Sonunda anladı ki her şey kendisi ile ilgiliydi.

Dengede olmayanın dengeli ilişkileri de olamıyordu…