Kitap Severler Kulubü

Elif, sabahın ilk ışıklarıyla güne enerjik bir şekilde başlamıştı. Akşamdan gününü planlamış, bugün arkadaşı Sare ile buluşacak olmanın heyecanını yaşıyordu. Kitapçıları gezmek Elif için ayrı bir mutluluktu. Saatlerce rafların arasında dolaşıp yeni çıkan kitapları incelemekten büyük keyif alırdı. O gün, Sare ile şehrin birçok semtinde şubesi olan büyük bir kitapçıya girdiler. İkisi de kitapların arasında kendilerini adeta başka bir dünyada gibi hissediyordu. Okuma sevgileri ortak noktalarıydı. Elif sık sık "Neden insanlar kitap okumuyor?" diye hayıflanırdı.

Elif’in evinde büyük bir kütüphane vardı. Sare ile en güzel ortak yanları, kitap sevgilerinin güçlü olmasıydı. Okudukları kitapları birbirleriyle değiş-tokuş yaparlardı. Her bir kitaptan neler öğrendiklerini ve kendilerine neler kattığını uzun uzun konuşurlardı. Ayrıca "Kitap Severler" adını verdikleri bir kulüpleri de vardı. Burada, kendileri gibi kitap tutkunu arkadaşlarıyla ayda bir akşam buluşurlardı. Okudukları kitaplar hakkında sohbet eder, fikir alışverişinde bulunurlardı.

Elif zaman içinde oluşan kitap sevgisinin nereden geldiğini bir türlü arkadaşına anlatamamıştı. Elif küçükken yerinde duramayan, düz duvara tırmanan, halk arasında yaramaz diye adlandırılan bir çocuktu. O üçüncü sınıftayken, ağabeyi Ahmet de beşinci sınıftaydı. Dayıları ise üniversitede okuyordu. Dayısı her geldiğinde Ahmet’e çocuk romanları getirirdi. Ahmet de Elif okumaz yırtar kitabı diye kitaplarına dokunmasına izin vermezdi. Aslında Elif ağabeyini çok severdi ama bu konuda ona kızgındı. Dayısına ‘bana da kitap alırımsın?’ dediğinde ‘sen hele bir okumanın kıymetini anla o zaman alırım ‘derdi.

Elif, ne kadar istese de o kitapları bir türlü okuyamamıştı. İçten içe ağabeyine olan kırgınlığı gittikçe artıyordu. Bir gün okuldan bir arkadaşı Eliflere geldi. Ahmet’in çok katlı, rengarenk kitaplarla dolu kitaplığını görünce arkadaşı büyülendi. Elif de “Hangisini istersen alabilirsin,” dedi. Arkadaşı üç tane kitap seçti ve aldı. İki gün sonra Ahmet kitaplarının eksik olduğunu fark etti. Hemen babasına söyledi, babası da Elif’i çağırıp kitapların nerede olduğunu sordu. Elif “Bilmiyorum,” dedi. Babası ise, “Yalan söylüyorsan, çok daha kötü olur,” diyerek kızdı. Aradan birkaç ay geçtikten sonra Elif’in arkadaşı kitapları okuduğunu ve geri getireceğini söyledi. Elif ise kitapları ona hediye ettiğini belirtti. Uzun bir süre sonra Elif hatasının farkına vararak abisi Ahmet’ten ve ailesinden özür dilemişti. Bu olaydan sonra Elif, bir karar verdi. Her şeyi çok merak ediyordu. Merakını ancak kitap okuyarak öğrenebilirdi. Harçlıklarını biriktirip kendine kitaplar almaya başladı. Aldığı her kitabı kısa sürede bitiriyor ve okuduklarından ne öğrendiğini düşünüyordu. Kitapların sayfalarını çevirdikçe, farklı hayatlara gidiyor, bambaşka dünyalara yolculuk yapıyordu. Okuduğu hikayelerde bazen kendini kahramanların yerine koyuyor, bazen uzak ülkelerde geçen olayları hayal ediyordu. Her yeni kitap, Elif’in hem hayal gücünü, hem de bilgi dağarcığını genişletiyordu. Her akşam yatağına uzandığında, o gün okuduğu satırları tekrar gözden geçiriyor, yeni öğrendiklerini içselleştirmeye çalışıyordu. Böylece kitaplar, Elif için yalnızca birer bilgi kaynağı değil; aynı zamanda en yakın dostları, sırdaşları ve yol göstericileri haline gelmişti. Bir zamanlar abisi ve dayısına çok kızmıştı ama şimdi iyi ki öyle yapmışlar diye düşünüp tebessüm edebiliyordu.

Çocuklarımıza kitap sevgisini öğretmemiz lazım. Kitap okumayan çocukların bir çoğu televizyon karşısında boş vakit geçiriyorlar. Kalbinde kitap sevgisi taşıyan dünyaya farklı bakar. İnsan, kitaplar sayesinde farklı kültürleri tanır, düşüncelerini zenginleştirir, hayal gücünü geliştirir. Her kitap, tek başına bir okul ve arkadaş gibidir: Her sayfası insana yeni bir şey öğretir. Her kitap yeni bir kapı aralar. Bazen geleceğe ışık bazen de geçmişe ışık tutar. Kitaplarla büyüyen çocuk, hem doğru düşünebilir hem de daha bilinçli kararlar alır. Çünkü kitap, insana sadece bilgi vermez, aynı zamanda sabrı, dikkatli olmayı ve anlamayı da öğretir. Bizleri iç dünyamızda yolculuğu çıkarır.

İşte kitap sevgisi hem bizi besleyen bir toprak hem de ufuklara taşıyan bir gökyüzüdür. En önemli nokta öğrenmek. İnsan insandan, bitkiden, topraktan, bazen bir hayvandan da öğrenebilir. Kitaplarda öğrendiğimiz kanallar arasında önemli yere sahiptir. Yeter ki doğru kitapları okuyabilelim ve öğrenmeyi sevelim.

İnsan öğrendikçe büyür, paylaştıkça çoğalır.